۱۳۹۸ پنج شنبه ۱ فروردين  | 2019 3 Thursday
آرشیو خبر آمار بازدید: 653 کد مطلب: 43778  
به بهانه روز جهانی کارگر؛

ثروت سارانِ بی بهره؛ 200 هزار تومان برای یک ماه تمام

حدیث حیدری
۱۳۹۷ چهارشنبه ۱۹ ارديبهشت ساعت 14:03

صدای قزوین_گزارش اجتماعی


تا به حال
افتادن شاه توت را دیده ای!؟
كه چگونه سرخی اش را
با خاك قسمت می كند
]هیچ چیز مثل افتادن درد آور نیست[
من كارگر های زیادی را دیدم
از ساختمان كه می افتادند
شاه توت می شدند.
سابیر هاکا
 {روزانه 5کارگر ساختمانی به دلیل حوادث ناشی از کار جان خود را از دست می دهند}

طبقه کارگر تقریبا پرشمارترین طبقه‌ی اجتماعی در جهان است؛ قشری که گرچه سازندگان ثروت های جهانند، خود اما بی بهره‌ترینند. برای استان قزوین در قامت شهری صنعتی با کارگرانِ بسیار ؛ پس از دوره طولانی و هلاکت بارِ تعطیلی ها و ورشکستگی کارخانجات که چون زمستانی سخت بر آن خیمه انداخت، این طبقه با پیچیدگی ها و دشواری های خاصی روبرو شده و همچنان در کشاکش است.  دسته اول  کارگران استخدامی که تعداد زیادی هم ندارند به دنبال حقوق معوق خود هستند و دسته دوم کارگران قراردادی که به هر دلیلی از کار بیرون رانده شدند: یا به طور مقطعی در واحدهای مختلف کار کردند تا روزگار بگذارنند و یا به کل از کار بیکارشدند. عده ای هم در این بین از ابتدا شغلی برای از دست دادن نداشتند و از اساس کارگران خانه به دوشی هستند که حاضرند در سخت ترین کارها مشغول شوند  تا تنها یک روز دستمزد بگیرند. 
 
در این آشفته بازار، اصناف و اتحادیه های کارگری در قامت کمک رسان و حامی می توانستند به یاری کارگران بیایند، اما کمتر موفق شدند آن طور که باید و شاید اثرگذار باشند. اتحادیه هایی که می شد از آن ها برای آموزش کارگران بهره برد؛  آموزشی که می شد در جهت  اطلاع از حق و حقوق و افزایش کیفیت زندگی سخت و پر زحمت کارگر باشد. البته نباید فراموش کرد که هنوز عده ای هرگونه فعالیت خارج از حوزه کار برای کارگر را  فورا در دایره تنگ ادبیات مارکسیستی جای می دهند و با این دستاویز کارگر را از نزدیک شدن به دانش و دانستن حقوقش محروم می کنند. اما وقتی که بازدارنده ی بیرونی هم در کار نباشد، کارگر آن قدر خسته و کم رمق هست که رغبتی به افزایش سطح آگاهی خودش نداشته باشد مگر آنکه دستِ کمک رسان یا تفکر انسان دوستانه ای، کمر به همتِ یاری اش بسته باشد و او را به حال خود رها نکند.
با اینکه می دانیم کارگران هر روزه با مشکلات فراوانی از جمله مسائل مربوط به بیمه، عدم وجود امنیت شغلی، سختی کار، بهداشت محیط کار و ... دست در گریبان اند،  در این گزارش به طور خاص سراغ کارگران روزمزد میدانی رفته ایم تا گوشه ای از مشکلاتشان را بشنویم؛
 
*به  یکی از میدان های محل تجمع کارگران آمده ام، ساعت نزدیک به 11 ظهر است و نا امیدی تقریبا در چهره بیشتر  کارگران دیده می شود، چون می دانند حتی  اگر کسی به سراغشان بیاید در عمل نیمی از روز را از دست داده اند و دستمزدشان نصف خواهد شد. با این حال به جز موارد اندکی که تنها نشسته اند،  بیشترشان در جمع های چندتایی با هم مشغول به صحبت هستند و منتظر کارفرمایی که از راه برسد،انتخابشان کند و با خود ببرد. نزدیکشان می شوم و وقتی می شنوند خبرنگارم، بر عکس بقیه، به جای دور شدن نزدیکم می آیند و به هم مجال حرف زدن نمی دهند. فکر می کنند من رابط استانداری هستم و یا از صدا و سیما آمده ام و قرار است هرچه بگویند مستقیما منتقل کنم. پس از آرامش نسبی که حاکم می شود رو به جمع می پرسم:  چقدر از حق و حقوق قانونی خودتان مطلع هستید؟چیزی درباره امنیت شغلی می دانید؟
یکی از کارگران به نام ع. لطفی فورا جواب داد: ما کارگرِ میدانیم، حق و حقوقی نداریم! کار را انجام می دهیم و بر می گردیم. مثلا اگر خالی کردن بار باشد یا تمیز کردنِ جایی؛ دیگر هیچ حقی نداریم و اگر حتی آسیب ببینیم چیزی به ما نمی دهند باید از خودمان هزینه کنیم. امنیت شغلی؟ چنین چیزی اصلا وجود ندارد، همه ما که اینجا هستیم شاید در ماه ۵ بار یا ۵ روز کار پیدا کنیم و انجام بدهیم. اگر کسی خیلی زرنگ و خوش شانس باشد شاید در ماه نزدیک به 600 هزار تومان کار کند. علی یکی دیگر از کارگران بلافاصله و  برای تاکید بیشتر می گوید: البته ۶۰۰ هزار تومان برای برای کسی است که زیاد سرکار می رود نه همه، و معمولا کسانی که میدان می آیند ماهی ۲۰۰ هزارتومان بیش تر برایشان نمی ماند،یعنی ۳۰ روز هر روز از صبح تا غروب اینجاییم و شاید دو سه بار سرکار برویم، برای من که اینطور بوده است خانم.
درباره بیمه کارگران ساختمانی از آن ها می پرسم ، لطفی می گوبد:  الان که کار ساختمانی تقریبا دیگر وجود ندارد و ما را بیشتر  برای خالی کردن بار می برند. بعضی ها بیمه هستند اما ما بیمه نکردیم، ماهی باید ۹۶ هزار و ۵۰۰ تومان برای آن پرداخت کنیم. یعنی الان که ماهی ۲۰۰ هزارتومان به زور درمی آوریم نصف آن را برای بیمه باید پرداخت کنیم، نمی شود، نمی توانیم.
می پرسم آخر با ماهی ۲۰۰ هزار تومان چطور می شود زندگی کرد؟
ا.جهانی ۲۷ ساله می گوید: تازه اگر همین ۲۰۰ هزار تومان بشود! من که طی یک ماه گذشته فقط یکبار سرکار رفتم، آن هم با دوتا بچه. همین بیمه ساختمانی هم که شما می گویید به همین راحتی نیست، باید در سایت باید ثبت نام کنیم و نوبت بایستیم که شاید بیش تر از یک سال طول بکشد، می گویند ظرفیت پر است.

یکی از قدیمی ها کمی جلوتر می آید و می گوید: به امیرالمومنین(ع)  قسم۵۰ روز است که هر اینجا هستم اما هنوز سرکار نرفته ام. می آییم از صبح تا غروب اینجا بدون غذا می مانیم و دست خالی به خانه بر می گردیم.اگر هم یک غذا بگیریم پنج شش نفر باهم می خوریم، "نداریم ...نداریم." این بدبختی و نداری فقط مشکل من نیست،  سر این میدان روزی ۱۰۰-200 نفر می آیند و بیکار برمی گردند. 
*یکی دیگر از کارگران با جدیت از من می پرسد: فکر می کنید چرا ما بیکاریم؟؟ خانم... ! طرف را می بینیم بازنشسته شده و حقوق بازنشستگی می گیرد بازهم شرکت (بهمن دیزل) سرکار می رود و  آن وقت من باید اینجا بیکار بمانم!
بقیه هم صحبت های او را تایید می کنند و می گویند چرا باید بازنشسته ها را شرکت ها به کار بگیرند تا ما اینجا سر میدان باشیم و ماهی دو سه روز بیش تر سرکار نرویم؟
شفیع می گوید: ۲۵ سال در شرکت کار کردم من را بیرون انداختند و  الان بیکار هستم. پول گاز  خانه را  نداریم بدهیم، ۱۵ روز است گاز قطع شده و توان پرداخت نداریم، شرمنده زن و بچه ام هستم.
هرچه پیش می روم بیشتر می فهمم که مشکلات شان واقعا یکی دو تا نیست. یکی دیگرشان می گوید:  کارگرِ شرکت بعد از کارش می آید اینجا ما اگر در صورت سرکار رفتن، روزی ۳۰ هزار  یا نهایتش 50 هزار تومان کار  کنیم، او  با ۱۰ هزار تومان می رود سرکار و ما همینجا می مانیم، یا اینکه اگر کاری باشد صاحب کار، کارگر افغانی را سر کار می برد. من نمی گویم آن ها را نبرد اما پس ما چه می شویم؟انصاف مردم کجا رفته؟
مشغول صحبت بودیم که یک وانت نیسان نزدیک ما روی ترمز زد؛ تقریبا تمام جمعیت از کنار من به سمت ماشین دوید...در حال مذاکره بودند و با هم سر مسائل مختلف چانه می زدند که من  آرام آرام از میدان دور شدم .. . پشت سرِ من و در گرمای اردیبهشت، چند مرد،  سر به زیر و آرام از ماشینِ کارفرما فاصله می گرفتند، دو نفر سوار بر پشتِ وانت، به جمعیت نگاه می کردند.. .
***************

دستمزد بسیار پایین، رقابت زیاد، ناامنی، بهره‌کشی و وضعیت نامعلوم از ویژگی‌های کارگران این میدان ها است.  با وجود ساعات کاری بیشتر و انجام کارهای سخت و خطرناک، دستمزد کمتری می‌گیرند و هر شب را با ترس از بیکاریِ ادامه دار و بی پولی که قرار است یک روز  دیگر به عمرش اصافه شود، صبح می کنند. اگر کسی در قالب صاحب کار سراغشان بیاید یا باید هرچه گفت قبول کنند یا بیکاری را به جان بخرند. فرصت شغلی در این میادین بسیار کم است ، خیلی زود هم از بین می رود و یا توسط دیگری جایگزین می شود. امید به زندگی در بین این کارگران هر روز کمتر می شود و بدن آن ها هر روز نحیف تر، بدنی که قرار است بارِ بیسوادی، بدشانسی و ضعف بنیان اقتصاد جامعه را به تنهایی به دوش بکشد. 
باید دید در سال جدید سیاست کلان دولت درباره کارگران و یا هرچیزی که به آن ها مربوط می شود چگونه خواهد بود؛ آیا راه حل نجات بخشی به کار بسته خواهد شد و یا گردابِ نامیدی مطلق از وسط میدان ها، شروع به بلعیدن کارگران خواهد کرد.
 


تا کنون نظری برای این خبر ارسال نشده است
نام:  
پست الکترونیکی:
نظر شما:  
کد امنیتی:

 
 
سانحه رانندگی در بویین زهرا 3 کشته بر جای گذاشتخواص خوراکی‌های هفت سینتوزیع میوه عید تنظیم بازار در قزوین تا 15 فروردین ادامه داردسازمان صنعت نبض اقتصاد استان قزوین استساعات کار موزه های قزوین در نوروز، 9 صبح تا 21 شبرونق تولید مهم ترین اولویت مدیران قزوین در سال 98 استمحورهای مواصلاتی استان قزوین پر ترافیک استبرنامه جامع کاهش تصادفات رانندگی قزوین تهیه شودکاهش سرقت از اولویت های پلیس در سال 98 استقزوین درسال ۹۷ تنها استان عاری از آنفلوانزای فوق حاد پرندگان بوداختصاص ۴۱ میلیارد ریال اعتبار برای توسعه فضای خوابگاهی زندان‌هاتورهای گردشگری شهرداری قزوین در نوروز 98 اجرا می شود164 طرح ارتقای امنیت اجتماعی در قزوین اجرا شده استفرمانده جدید نیروی انتظامی استان قزوین معرفی شدپرداخت وجه نقد در عوارضی های قزوین حذف شدتامین امنیت از اساسی ترین وظایف هر حکومت استرییس جدید سازمان صنعت، معدن و تجارت استان قزوین معارفه شدبارندگی ها در قزوین افزایش پیدا کرده استآمادگی مساجد شهر قزوین برای پذیرایی از مسافران نوروزیبرخورد با مخلان نظم و امنیت در چهارشنبه سوری
تصویری متفاوت از امام جمعه فعلی خرمشهرجزییات حقوق کارگران در سال 98 اعلام شدانتقاد عضو خبرگان از حمله به منزل غفار عباسی در قمگزارش تصویری: جشن میلاد امام علی(ع) و تلبّس برخی طلاب در دفاتر مراجع عظام تقلیدامکان بازنگری دستمزد کارگران متناسب با نرخ تورم در مجلس بررسی می شودتصویب تعرفه های تشخیصی درمانی سال 98 در هیات دولتبررسی امکان افزایش حقوق دوباره کارگران در مجلسقدیمی ترین زندانی بدهکار استان تهران با کمک ستاد دیه آزاد شدنگاهی به وضعیت نظام عدالت کیفری در آمریکا و تبعیض نژادی نظام مند در ساختار آنآخرین جزییات تعیین حقوق کارگران در سال 98حداقل حقوق کارگران مشخص شدپرونده دستمزد 98 بسته شدحداقل حقوق کارگری در سال 98 تصویب شدسلاحی برای نجات از دشمنانلزوم توجه به کسب و کار نویناستاندار کردستان: افرادی به بهانه نقدکردن، هر آنچه تهمت نارواست به مدیران نسبت می دهنددرخواست برای تجدیدنظر مجمع تشخیص درباره یکی از مصوبات بودجه 98رسیدگی معاونت گردشگری به شکایات مسافران در تمام ایام نوروزهنرمندان 17 استان کشور نوروز 98 در مشهد سرود می خوانندبازیگر زن پرحاشیه در کنار 2 غول چراغ جادو/ عکس
قدرت دفاعی نیروهای مسلح ایران در بالاترین درجه قرار داردجاده سوادکوه مسدود شدآتش و تخریب به دانشگاه جندی شاپور دزفول رسید + تصاویرنخستین آمار سفرهای نوروزی اعلام شدفردا سینماها تا عصر تعطیل هستندعکس نوروزی پریناز ایزدیاررانندگان هر دوساعت یکبار استراحت کنند / گرانفروشی و کم فروشی رکورد زد / آلودگی هوا روی خط قرمزپذیرایی بیش از ۱۰ میلیون زائر در حرم امام رضا(ع) در ایام نوروزعکس یادگاری اعضای تیم امید در کنار سفره هفت سین+تصاویرحضور مستمر کادر تخصصی و فوق تخصصی در بیمارستانها در ایام نوروزبکارگیری ایده های خلاقانه از الزامات شهرداریها و دهیاریها در گام دوم انقلاببرخورد پلیس با تخلفات حادثه ساز رانندگی در نوروزبازدید شریعتمداری از موسسه خیریه ریحانه همزمان با آغاز سال نوظریف خبرسازترین شخصیت سیاسی سال 97 از نگاه مخاطبان تابناکنخستین قتل سال 98 اتفاق افتادپیام نوروزی هلگا اشمیدوزیر کشور انگلیس: حمله به مساجد بیرمنگام نگران کننده استسخنان رهبری، چراغ راهی سالانه در برنامه ریزی و حرکت استاقامت شبانه بیش از 123هزار مسافر نوروزیآیین سنتی ، کوسه به داس