۱۳۹۸ سه شنبه ۲۸ آبان  | 2019 11 Tuesday
آرشیو خبر آمار بازدید: 1029 کد مطلب: 43778  
به بهانه روز جهانی کارگر؛

ثروت سارانِ بی بهره؛ 200 هزار تومان برای یک ماه تمام

حدیث حیدری
۱۳۹۷ چهارشنبه ۱۹ ارديبهشت ساعت 14:03

صدای قزوین_گزارش اجتماعی


تا به حال
افتادن شاه توت را دیده ای!؟
كه چگونه سرخی اش را
با خاك قسمت می كند
]هیچ چیز مثل افتادن درد آور نیست[
من كارگر های زیادی را دیدم
از ساختمان كه می افتادند
شاه توت می شدند.
سابیر هاکا
 {روزانه 5کارگر ساختمانی به دلیل حوادث ناشی از کار جان خود را از دست می دهند}

طبقه کارگر تقریبا پرشمارترین طبقه‌ی اجتماعی در جهان است؛ قشری که گرچه سازندگان ثروت های جهانند، خود اما بی بهره‌ترینند. برای استان قزوین در قامت شهری صنعتی با کارگرانِ بسیار ؛ پس از دوره طولانی و هلاکت بارِ تعطیلی ها و ورشکستگی کارخانجات که چون زمستانی سخت بر آن خیمه انداخت، این طبقه با پیچیدگی ها و دشواری های خاصی روبرو شده و همچنان در کشاکش است.  دسته اول  کارگران استخدامی که تعداد زیادی هم ندارند به دنبال حقوق معوق خود هستند و دسته دوم کارگران قراردادی که به هر دلیلی از کار بیرون رانده شدند: یا به طور مقطعی در واحدهای مختلف کار کردند تا روزگار بگذارنند و یا به کل از کار بیکارشدند. عده ای هم در این بین از ابتدا شغلی برای از دست دادن نداشتند و از اساس کارگران خانه به دوشی هستند که حاضرند در سخت ترین کارها مشغول شوند  تا تنها یک روز دستمزد بگیرند. 
 
در این آشفته بازار، اصناف و اتحادیه های کارگری در قامت کمک رسان و حامی می توانستند به یاری کارگران بیایند، اما کمتر موفق شدند آن طور که باید و شاید اثرگذار باشند. اتحادیه هایی که می شد از آن ها برای آموزش کارگران بهره برد؛  آموزشی که می شد در جهت  اطلاع از حق و حقوق و افزایش کیفیت زندگی سخت و پر زحمت کارگر باشد. البته نباید فراموش کرد که هنوز عده ای هرگونه فعالیت خارج از حوزه کار برای کارگر را  فورا در دایره تنگ ادبیات مارکسیستی جای می دهند و با این دستاویز کارگر را از نزدیک شدن به دانش و دانستن حقوقش محروم می کنند. اما وقتی که بازدارنده ی بیرونی هم در کار نباشد، کارگر آن قدر خسته و کم رمق هست که رغبتی به افزایش سطح آگاهی خودش نداشته باشد مگر آنکه دستِ کمک رسان یا تفکر انسان دوستانه ای، کمر به همتِ یاری اش بسته باشد و او را به حال خود رها نکند.
با اینکه می دانیم کارگران هر روزه با مشکلات فراوانی از جمله مسائل مربوط به بیمه، عدم وجود امنیت شغلی، سختی کار، بهداشت محیط کار و ... دست در گریبان اند،  در این گزارش به طور خاص سراغ کارگران روزمزد میدانی رفته ایم تا گوشه ای از مشکلاتشان را بشنویم؛
 
*به  یکی از میدان های محل تجمع کارگران آمده ام، ساعت نزدیک به 11 ظهر است و نا امیدی تقریبا در چهره بیشتر  کارگران دیده می شود، چون می دانند حتی  اگر کسی به سراغشان بیاید در عمل نیمی از روز را از دست داده اند و دستمزدشان نصف خواهد شد. با این حال به جز موارد اندکی که تنها نشسته اند،  بیشترشان در جمع های چندتایی با هم مشغول به صحبت هستند و منتظر کارفرمایی که از راه برسد،انتخابشان کند و با خود ببرد. نزدیکشان می شوم و وقتی می شنوند خبرنگارم، بر عکس بقیه، به جای دور شدن نزدیکم می آیند و به هم مجال حرف زدن نمی دهند. فکر می کنند من رابط استانداری هستم و یا از صدا و سیما آمده ام و قرار است هرچه بگویند مستقیما منتقل کنم. پس از آرامش نسبی که حاکم می شود رو به جمع می پرسم:  چقدر از حق و حقوق قانونی خودتان مطلع هستید؟چیزی درباره امنیت شغلی می دانید؟
یکی از کارگران به نام ع. لطفی فورا جواب داد: ما کارگرِ میدانیم، حق و حقوقی نداریم! کار را انجام می دهیم و بر می گردیم. مثلا اگر خالی کردن بار باشد یا تمیز کردنِ جایی؛ دیگر هیچ حقی نداریم و اگر حتی آسیب ببینیم چیزی به ما نمی دهند باید از خودمان هزینه کنیم. امنیت شغلی؟ چنین چیزی اصلا وجود ندارد، همه ما که اینجا هستیم شاید در ماه ۵ بار یا ۵ روز کار پیدا کنیم و انجام بدهیم. اگر کسی خیلی زرنگ و خوش شانس باشد شاید در ماه نزدیک به 600 هزار تومان کار کند. علی یکی دیگر از کارگران بلافاصله و  برای تاکید بیشتر می گوید: البته ۶۰۰ هزار تومان برای برای کسی است که زیاد سرکار می رود نه همه، و معمولا کسانی که میدان می آیند ماهی ۲۰۰ هزارتومان بیش تر برایشان نمی ماند،یعنی ۳۰ روز هر روز از صبح تا غروب اینجاییم و شاید دو سه بار سرکار برویم، برای من که اینطور بوده است خانم.
درباره بیمه کارگران ساختمانی از آن ها می پرسم ، لطفی می گوبد:  الان که کار ساختمانی تقریبا دیگر وجود ندارد و ما را بیشتر  برای خالی کردن بار می برند. بعضی ها بیمه هستند اما ما بیمه نکردیم، ماهی باید ۹۶ هزار و ۵۰۰ تومان برای آن پرداخت کنیم. یعنی الان که ماهی ۲۰۰ هزارتومان به زور درمی آوریم نصف آن را برای بیمه باید پرداخت کنیم، نمی شود، نمی توانیم.
می پرسم آخر با ماهی ۲۰۰ هزار تومان چطور می شود زندگی کرد؟
ا.جهانی ۲۷ ساله می گوید: تازه اگر همین ۲۰۰ هزار تومان بشود! من که طی یک ماه گذشته فقط یکبار سرکار رفتم، آن هم با دوتا بچه. همین بیمه ساختمانی هم که شما می گویید به همین راحتی نیست، باید در سایت باید ثبت نام کنیم و نوبت بایستیم که شاید بیش تر از یک سال طول بکشد، می گویند ظرفیت پر است.

یکی از قدیمی ها کمی جلوتر می آید و می گوید: به امیرالمومنین(ع)  قسم۵۰ روز است که هر اینجا هستم اما هنوز سرکار نرفته ام. می آییم از صبح تا غروب اینجا بدون غذا می مانیم و دست خالی به خانه بر می گردیم.اگر هم یک غذا بگیریم پنج شش نفر باهم می خوریم، "نداریم ...نداریم." این بدبختی و نداری فقط مشکل من نیست،  سر این میدان روزی ۱۰۰-200 نفر می آیند و بیکار برمی گردند. 
*یکی دیگر از کارگران با جدیت از من می پرسد: فکر می کنید چرا ما بیکاریم؟؟ خانم... ! طرف را می بینیم بازنشسته شده و حقوق بازنشستگی می گیرد بازهم شرکت (بهمن دیزل) سرکار می رود و  آن وقت من باید اینجا بیکار بمانم!
بقیه هم صحبت های او را تایید می کنند و می گویند چرا باید بازنشسته ها را شرکت ها به کار بگیرند تا ما اینجا سر میدان باشیم و ماهی دو سه روز بیش تر سرکار نرویم؟
شفیع می گوید: ۲۵ سال در شرکت کار کردم من را بیرون انداختند و  الان بیکار هستم. پول گاز  خانه را  نداریم بدهیم، ۱۵ روز است گاز قطع شده و توان پرداخت نداریم، شرمنده زن و بچه ام هستم.
هرچه پیش می روم بیشتر می فهمم که مشکلات شان واقعا یکی دو تا نیست. یکی دیگرشان می گوید:  کارگرِ شرکت بعد از کارش می آید اینجا ما اگر در صورت سرکار رفتن، روزی ۳۰ هزار  یا نهایتش 50 هزار تومان کار  کنیم، او  با ۱۰ هزار تومان می رود سرکار و ما همینجا می مانیم، یا اینکه اگر کاری باشد صاحب کار، کارگر افغانی را سر کار می برد. من نمی گویم آن ها را نبرد اما پس ما چه می شویم؟انصاف مردم کجا رفته؟
مشغول صحبت بودیم که یک وانت نیسان نزدیک ما روی ترمز زد؛ تقریبا تمام جمعیت از کنار من به سمت ماشین دوید...در حال مذاکره بودند و با هم سر مسائل مختلف چانه می زدند که من  آرام آرام از میدان دور شدم .. . پشت سرِ من و در گرمای اردیبهشت، چند مرد،  سر به زیر و آرام از ماشینِ کارفرما فاصله می گرفتند، دو نفر سوار بر پشتِ وانت، به جمعیت نگاه می کردند.. .
***************

دستمزد بسیار پایین، رقابت زیاد، ناامنی، بهره‌کشی و وضعیت نامعلوم از ویژگی‌های کارگران این میدان ها است.  با وجود ساعات کاری بیشتر و انجام کارهای سخت و خطرناک، دستمزد کمتری می‌گیرند و هر شب را با ترس از بیکاریِ ادامه دار و بی پولی که قرار است یک روز  دیگر به عمرش اصافه شود، صبح می کنند. اگر کسی در قالب صاحب کار سراغشان بیاید یا باید هرچه گفت قبول کنند یا بیکاری را به جان بخرند. فرصت شغلی در این میادین بسیار کم است ، خیلی زود هم از بین می رود و یا توسط دیگری جایگزین می شود. امید به زندگی در بین این کارگران هر روز کمتر می شود و بدن آن ها هر روز نحیف تر، بدنی که قرار است بارِ بیسوادی، بدشانسی و ضعف بنیان اقتصاد جامعه را به تنهایی به دوش بکشد. 
باید دید در سال جدید سیاست کلان دولت درباره کارگران و یا هرچیزی که به آن ها مربوط می شود چگونه خواهد بود؛ آیا راه حل نجات بخشی به کار بسته خواهد شد و یا گردابِ نامیدی مطلق از وسط میدان ها، شروع به بلعیدن کارگران خواهد کرد.
 


تا کنون نظری برای این خبر ارسال نشده است
نام:  
پست الکترونیکی:
نظر شما:  
کد امنیتی:

 
 
۲۳ نفر در قزوین داوطلب راهنمای گردشگران خارجی شدندسامانه ۱۳۷ در ایام بارندگی و برودت هوا ۲۴ ساعته آماده پاسخ گویی استبرگزیدگان همایش ملی هویت کودکان در قزوین معرفی شدندهمه عوامل اجرایی انتخابات باید مرّ قانون را رعایت کنندکشمش قزوین باید با نام این استان به خارج صادر شوددعوت از کشورهای خارجی توسعه صادرات قزوین را شتاب می‌بخشدادارات بازرسی را بازوی توانمند دادگستری می دانیمبرندسازی در محصولات شاخص استان قزوین در اولویت قرار گیردمدارس شهرستانهای آبیک و آوج در نوبت بعدازظهر تعطیل شدسهمیه سوخت سرویس‌های مدارس قزوین واریز شدمدارس خود را برای اجرای سند تحول باید مناسب سازی کنیمبارش نخستین برف پاییزی در قزوینبیماران کلیوی قزوین به ۲۶ دستگاه دیالیز نیازمندندمدارس پیش دبستانی آوج و آبیک تعطیل شداصلاح قیمت بنزین دارای عقبه کارشناسی استدستگاه‌های اجرایی سفیران سران سه قوه هستندتخصیص سهمیه آب شاهرود قزوین جدی گرفته شودبانک ها موظف به اجرای مصوبات کارگروه تسهیل هستندکشاورزی حفاظتی به پایداری منابع آب و خاک کمک می کند پیشخوان روزنامه های امروز صبح استان / دوشنبه
حاجی میرازیی به خاطر تعلل در استخدام معلمان حق التدریس تذکر گرفترفع یک نگرانی در مورد طرح رتبه بندی معلمانتذکر به حاجی میرزایی درباره استخدام حق التدریسی هارفتارهایی که زائران ایرانی اربعین باید از آنها دوری کنند!رفع یک نگرانی درباره طرح رتبه بندی معلماناز خانه فرار کردم و با دوشنبه ازدواج کردم/ حالا می خواهد من و 3 فرزندم را به افغانستان ببرددستگیر ورزشکار مشهور در پایتخت / او چه کسی است و جرمش چیست؟خانواده بیرانوند اجازه دهند علت مرگ را اعلام می کنیم!تصادف مرگبار اتوبوس در زنجان/42 کشته و زخمیربودن دختر 2 ساله توسط زن معتاد / یسنا کوچولو در حالی که یک قدم تا مرگ فاصله داشت پیدا شدواکنش مردم به دیدار کتایون ریاحی با دالایی لاما + عکسچگونه اپلیکیشن های گوشی قدیمی خود را به دستگاه اندرویدی جدید منتقل کنیم؟استخدام مدیر اداری در آموزشگاه زبان آفاق در تهرانفضانوردی که قرآن را به فضا بردخون انصاری فرد به جوش آمدتحلیل فوتبالی؛ از جای خالی شجاع خلیل زاده در تیم ملی تا پرسپولیس بدون سید جلالاستراماچونی در اینتر برنامه نویس بود؟!جانشین دیاباته؛ آبروی استراماچونی!انتقال یکی از گزینه های خارجی استقلال منتفی شدخرید جدید استقلال لو رفت؛ مهاجم 31 ساله بریتانیایی در تهران!
چرا خواب‌های آشفته می‌بینیم؟/ داروی خواب‌آور نخوریدمقایسه دقیق قدرت خرید بنزین در ایران و سایر کشورهابیمار نباید دغدغه تامین دارو داشته باشد۱۷توصیه برای کوهنوردی در زمستانمدارس البرز در روز سه‌شنبه تعطیل نیستاولویت با امنیت است یا اعتراض؟ایران سفیدپوش شد +فیلمچرا کودکانمان چاق می شوند؟قاتلِ شیرینی‌ که بی خوابی می‌آوردآشوبگران استان تهران غیربومی بودندرفتار بازار خودرو پس از اصلاح قیمت بنزین چیست؟هر سال یک خط مترو با هزینه زباله تهران/ آمادگی سمن‌هایی تهران برای تفکیک زباله‌های پایتخت/ درآمدهای هزار میلیاردی که از دست می‌رود/ تولید آب شیرین از زباله در دنیاچه مواد غذایی هنگام آلودگی هوا به کودکان بدهیم؟واکنش فرماندار اسلامشهر به شایعات ماهواره ای: به شهادت نرسیده‌امآیا مردم فقط از افزایش قیمت بنزین شاکی اند؟شهادت 3 بسیجی توسط آشوبگرانهواپیمایی امارات 50 ایرباس خریدمعجون جادویی برای حفاظت قلبامنیت و آرامش در کل استان تهران حکم فرماستبازداشت عوامل اغتشاشات بروجرد