دلتنگ روزگار قدیم

سید حبیب موسوی موینی

صدای قزوین - با نگاهی گذرا به شهر  و مرور خاطرات کهنه و باستانی که آمیخته با فضای ساده زیستی بود می توان به این نکته پی برد که شهر دیگر شهر قدیم با دیوارهای کاه گلی و مردمان ساده زیست و قانع و راضی نیست ،شهر قدیم  من شهری بود که مردمان محلش با صدای خروس از خواب بیدار می شدند و نان داغ  تنوری خانگی با پنیر تند تبریزی و چای شیرین مهمان سفره ها شان بود مردای خونه با توکل برخدا دنبال روزی حلال بودند و زناشون دنبال رفت و روب و خواندن قرآن و ذکر ادعیه ...در شهر قدیم من دلا صاف بود و بی کینه،شهر قدیم من بچه ها رو باید از خاک و گل بیرون میاوردن، بچه هایی که روحشون عجین شده با خاک و گل بود اما به جاش سالمی و قبراقی رو می شد از آثارشون پیدا کرد ،در شهر قدیم من هنوز خونه ها از جنس چوب بود و جارو نقش تمیز کردن رو ایفاء می کرد، اما امروزه جارو نقش کشتن سوسک و موشای بدبخت رو ایفاءمی کنه،امروزه  که نه ،این روزا حتی خروس هم نای بانگ زدن رو نداره.ساعت های زنگ دار و موبایل های تنظیم کرده به وقت بیدار شدن دل و دماغی رو واسه خروس نذاشته،آخی، خروسی رو که روزی روزگاری نماد قلدر مآبی بود و سینه سپر محله ، حالا  کنج عزلت گزیده و روزگارش را می گذرونه، این که خوبه ،تازه اگه سرش رو نبرن و سیخی نزنن و دلی از عزا در نیارن شانس آورده. بگذریم،چی می گفتیم؟آهان از شهر و شهر نشینی ،نمای مدنیت  را  می توان در آثار شهر مشاهده کرد، و معنای شهری و شهر نشینی را به عینه مشاهده نمود.آه چه زود و چه سود؟دیگر گذشت زمانی که سوار بر  قاطر ،مایحتاج خانگی را جابجا می کردیم یا،دیگر از صدای بع بع گوسفندان حاج رجب در کوچه های شهر و بوی پشگل هاشان در شهر خبری نیست ،دلم هوای قدیم را کرده ،هنوز می شود ردپای  محله قدیم را در این شهرپیدا کرد؟آری می دانم می شود پیدا کرد،اما به تعداد انگشتان یک دست هم نمی رسد،که صاحبان آن خانه ها هم وسوسه کاغذهایی به ارزش تراول  بنگاه داری شده اند که امروز و فردا تبدیل به برج های آسمان خراش خواهد شد.چه خوب بود محله های قدیم را نمی کوبیدند و برج نمی ساختند، چه خوب بود رخسار مردمان  با تغییر دکوراسیون خانه هاشان رنگ نمی باخت ،به راستی من چه می گویم ؟نگران نباشید حالم خوب است فقط حس قدیم با من گوئیا عجین شده من شهرم را می خواهم با مردمان قدیمش این روزا حتی جواب سلام هم تصنعی شده،خداوکیلی توجه کردید ؟

روزگار قدیم من دست ها را گرمی و لطافت مادربزرگ و پدربزرگ ،این بزرگ خاندان  می فشرد،اما روزگار امروز من مصاحبت باپدر و مادر و در کل خانواده را فراموش کرده چه رسد به سلامی به پدربزرگ و مادر بزرگ.
روزگار قدیم من واقعاًدلا خوش بود،چای هیزمی بود و دبش و نوشیدنی،و یا سماور که روشن می شد فیلترش آخر شب اون هم با تموم شدن نفت خاموش می شد،اما روزگار این روزای من  چای ساز دقیقه ای با عطر و بوی تقلبی و اسانس دار حالت تهوع را  در انسان باعث شده است.
در شهر قدیم من،احساس ناراحتی همسایگان در چهره شان بابت  ناخوشی یکی از همسایگان دیگر رامی شد به عینه مشاهده کرد ،اما در روزگار امروز من همسایه کناری از ناخوشی همسایه کناری اش آنهم به فاصله چند صد متر در مکان کوچکی به نام آپارتمان ،در بی خبری  مطلق قراردارد.
در روزگار قدیم من لم دادن به متکاهای  دوخته و بافته شده توسط مادر با ظرافت خاص  خستگی را فراری داده و چرتنیم روزی را به ارمغان می آورد اما در روزگار امروز من مبل ها و به راحت راحتی ها را نمی توان  تکیه داد چه بسا موجبات رنجش صاحب  خانه یا به عبارتی میزبان را به ارمغان آورد.
روزگار قدیم من ریال همه همدیگر را می شناختند و بی ریا بودند و برنده در سلام دادن ،در روزگار امروز من برادرزاده عمو رابی خبر است و در مواجه شدن با او گوئیا مردی غریبه را روبه رو شده که قصد ربودن او را دارد.
در روزگار قدیم .......
بقیه قصه با خود شما .
البته که  امروزه می توان به مثابه روزگار قدیم مردان و زنان وکودکانی را پیدا کرداما به ندرت.
البته میدانم و نیک هم واقفم که با توسعه شهرنشینی و گسترش بی چون و چرای و بی دلیل در همه شئون زندگی  همه چیز دچار تحول خواهد شد،اما اگر ما تغییر و تحول  را در همه شئون اعم از اقتصادی ،اجتماعی،سیاسی و...را قبول کنیم،باید به این نکته هم واقف باشیم که  مردم نیز دچار تغییر و تحول شده اند، قبول،اماتغییر و تحول باید در راستای احترامو مردم داری  و در یک معنا در راستی انسانیت باشد ، گوئیا باید باور کنیم و بر خویش بقبولانیم که امروزه  هر کس خانه آن چنانی داشت باید سطح نیز باید بالا باشد .
باری بیایید به مثابه روزگاران سابق معرفت و ارزش خویش رابه هر بهایی نفروشیم ،که یک بار زاده می شویم .
 
منتشر شده توسط صدای قزوین در تاریخ ۱۳۹۴ پنج شنبه ۷ آبان
کدخبر:24343منبع:صدای قزوین تاریخ انتشار:۱۳۹۴ هفتم آبانلینک خبر: http://www.sedayeqazvin.ir/Pages/News-24343.aspx